نيز اين اهتمام را خجسته مىدانست و او را تشجيع مىكرد . پيزا براى انجام اين مقصود با امير برشلونه رامون برنگار سوم پيمان دوستى بست و در تابستان سال 1114 م / اوايل سال 508 ه از آبهاى بيره با ناوگانى كه اصل آن سيصد كشتى بود با واحدهاى دريايى ديگرى از برشلونه و فرانسه بيرون آمد و رهسپار جزاير شد . يكى از واحدهاى او در يكى از جزاير كوچك مستقر شد . چون مبشر خبر يافت رسولان خود بفرستاد و به جنگجويان پيشنهاد صلح كرد و گفت اسيران را تسليم خواهد ساخت و هزينهء لشكركشى آنان را خواهد پرداخت ؛ ولى جنگجويان همهء اين پيشنهادها را رد كردند و كشتيهاى خود را در آبهاى قطلونيه نگه داشتند تا بهار نزديك شد . آنگاه به سوى جزيرهء يابسه پيش راندند . در اين هنگام شمار كشتيهايشان به پانصد رسيده بود . در اين وقت مبشر تصميم به مقاومت گرفت و در جزيرهء ميورقه استحكاماتى عظيم به وجود آورد و براى تهيهء وسايل دفاع كوشش بسيار كرد . جنگجويان به آسانى بر جزيرهء يابسه استيلا يافتند ؛ سپس رهسپار جزيرهء ميورقه كه بزرگترين آن جزاير بود ، شدند و به خشكى رفتند و شهر ميورقه پايتخت آن را محاصره نمودند . مبشر براى يك محاصرهء طولانى آماده شد و در حال نزد امير المسلمين على بن تاشفين كس فرستاد و او را به يارى فراخواند و خواست پيش از آنكه جزاير شرقى به دست مسيحيان افتد به يارىاش شتابد . مرابطون در اين هنگام بر سراسر شرق اندلس استيلا يافته و در نبرد اقليش به سال 501 ه / 1108 م بر قشتاليان پيروز شده بودند و در سال بعد يعنى سال 502 ه سرقسطه را تصرف كرده و به دولت بنى هود پايان داده بودند و اكنون مملكت مسيحى برشلونه را تهديد مىكردند . امير المسلمين بهاى ميورقه مىشناخت . ناوگان خود براى رهايى آن تجهيز نمود . مرابطون چنان ديدند كه در همان هنگام بر مملكت برشلونه نيز فشار آورند ؛ زيرا امير آن برنگر با چند كشتى در محاصرهء ميورقه شركت كرده بود . سپاه مرابطون رهسپار شمال شد و اراضى قطلونيه را زير پىسپرد و دست به كشتار و تاراج زد ؛ ولى كنت برنگر مجبور شد به سبب اصرار هم‌پيمانانش تا پايان در آبهاى ميورقه بماند . محاصرهء ميورقه شدت يافت و مسيحيان گردبرگرد آن را با آلات و ادوات رزم چون كمربندى گرفته و راه هرآذوقه و مددرسانى را بربسته بودند . مسلمانان با آنكه از گرسنگى و بيمارى رنج مىبردند سخت پايدارى مىكردند . مىخواستند در دفاع